De duivel in Amsterdam

Politie-inval in de Satanskerk in 1984.

Ook voor ongebruikelijke religieuze overtuigingen is plek in het tolerante Amsterdam. Maar de Satanskerk was wel een héle vreemde eend in de bijt. Van 1971 tot 1988 bevond de Kerk van Satan zich op de Wallen. Verspreid over meerdere locaties, compleet met een hogepriester en een abdij met zusters en een moeder overste. Die hielden er wel heel vreemde rituelen op na. Sommige van die rituelen vinden daar nog steeds plaats.

Lees “De duivel in Amsterdam” verder

Minder bekende literaire feitjes

Eén van de meest iconische boekcovers uit de Nederlandse literatuur is het in 1964 verschenen ‘Ik, Jan Cremer’ van de dan 23-jarige Jan Cremer. De foto op de cover lijkt uit een professionele fotostudio te komen, maar blijkt later met enig kunst en vliegwerk gemaakt te zijn op straat in Amsterdam.

Het is Boekenweek. Een mooi moment om eens te kijken naar wat minder bekende literaire feitjes rond Amsterdam. Over heftige literaire mannenvriendschappen, een Rood Paleis in Amsterdam en een van de meest iconische boekcovers uit de Nederlandse literatuur.

Lees “Minder bekende literaire feitjes” verder

F. Starik en de gedoemde generatie

F. Starik is nog springlevend in de stad. Zo bevinden zich op verschillende straathoeken in de Staatsliedenbuurt, waar Starik woonde, ruim 10 ‘straatborden’ met daarop Starik op de fiets, zijn zoon Boris voorop en de moeder van Boris achterop. Het is een kunstwerk van Starik uit 2000, genaamd ‘De zwaaiende fietser’. De objecten zijn bedoeld als ‘goedhumeurmachine’. Oorspronkelijk was het de bedoeling de bordjes na 10 jaar te verwijderen, maar ze hangen er nog steeds.

In het Stadsarchief is momenteel een tentoonstelling te zien over het leven en het werk van de in 2018 overleden schrijver F. Starik. Samen met onder meer Adriaan Jaeggi, Menno Wigman en Rogi Wieg behoort Starik tot een generatie opmerkelijk vroeg gestorven Amsterdamse schrijvers. Zij maakten allemaal deel uit van de Eenzame Uitvaart, de groep dichters die gedichten verzorgt bij de uitvaart van overledenen zonder nabestaanden.

Lees “F. Starik en de gedoemde generatie” verder

De onherkenbare stad

De Lijnbaansgracht bij het Leidseplein zoals het er tot 1914 uitzag: dit is tegenwoordig het Kleine-Gartmanplantsoen. Foto van Jacob Olie uit 1896.

De stad verandert voortdurend. Lege plekken worden volgebouwd, grachten gedempt. Er zijn complete straten en woonwijken verdwenen om plaats te maken voor wegen of nieuwe gebouwen. Op plekken waar nu verkeer raast, stonden ooit woonhuizen waar zich eeuwenlang grote en kleine menselijke tragedies afspeelden. Amsterdam is in de loop der jaren op meerdere plekken enorm veranderd. Herkent u de volgende plekken nog?

Lees “De onherkenbare stad” verder

Herrie in de stad

Het zullen je buren zijn: blaffende honden, spelende kinderen en dronken musicerende en zingende mannen en vrouwen. Schilderij van Jan Steen uit 1668.

Leven in een grote stad betekent drukte. En herrie. Loeiende koeien in het slachthuis naast je, en 10 rennende kinderen op een dunne houten vloer boven je. Dit soort geluidsoverlast was vroeger heel normaal.

Lees “Herrie in de stad” verder